# Czy osteoporoza wyklucza implanty?
Sama osteoporoza zwykle nie przekreśla leczenia
Osteoporoza nie oznacza automatycznie, że pacjent nie może mieć implantu. Wymaga jednak dokładniejszej kwalifikacji. Lekarz ocenia stan kości w miejscu planowanego implantu, historię złamań, choroby towarzyszące oraz leki stosowane w leczeniu osteoporozy.
Najważniejsze są leki i indywidualne ryzyko
Szczególnej uwagi wymagają leki antyresorpcyjne, takie jak bisfosfoniany lub denosumab. U części pacjentów są stosowane w osteoporozie, a u innych w leczeniu onkologicznym. Dawka, droga podania i powód leczenia mają duże znaczenie dla oceny ryzyka zabiegów chirurgicznych w jamie ustnej.
Przeglądy badań wskazują, że terapia antyresorpcyjna wymaga ostrożnego planowania leczenia implantologicznego i indywidualnej oceny ryzyka [1]. Dlatego nie wolno zatajać leków ani samodzielnie ich odstawiać przed wizytą. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący wspólnie ze stomatologiem.
Jak wygląda kwalifikacja?
Potrzebne jest badanie jamy ustnej, CBCT i rozmowa o leczeniu ogólnym. Czasem implantacja jest możliwa bez dużych zmian w planie, czasem wymaga dodatkowej konsultacji, a czasem lepiej wybrać inne rozwiązanie protetyczne.
Najbezpieczniejsze podejście jest proste: osteoporoza nie zamyka drogi do implantów, ale wymaga bardzo dobrej komunikacji między pacjentem, dentystą i lekarzem prowadzącym.
Źródła
[1] Jung J, Shim GJ, Park JS, Kwon YD, Ryu JI, Effect of anti-resorptive therapy on implant failure: a systematic review and meta-analysis, Journal of Periodontal & Implant Science, 2025. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40312936/