Rejestracja: 14 626 11 30 ; +48 535 286 767

ul. Karwacjanów 6 ; 38-300 Gorlice


Nerwica

Wprowadzenie: nerwica należy do zaburzeń lękowych, w których chory zdaje sobie sprawę z absurdalności swoich objawów i braku podstaw do odczuwanych przez siebie ojawów, jednak przeżywa lęk który im towarzyszy, co odróżnia nerwicę od psychozy, w której brakuje krytycznego spojrzenia na swoje zachowanie. Błędne koło objawów nerwicowych polega na dodatnim sprzężeniu zwrotnym pomiędzy objawami czyli lęk wyzwala dodatkowe objawy nasilające lęk, który ponownie zwiększa odczuwne objawy. Nerwica może przejawiać się w kontaktach interpersonalnych poprzez perfekcjonizm (uznawanie działania o cechach doskonałości za jedynie dopuszczalne), egocentryzm (nadmierna koncentracja uwagi na sobie i poczucie szczególnego charakteru własnych dolegliwości nerwicowych; nieuzasadnione oczekiwania wobec otoczenia), uzależnienie (od osób, używek, nawyków). Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniem nerwicy jest wrażliwy system nerwowy, ciężkie przeżycia psychiczne (śmierć bliskiej osoby). Nerwica neurasteniczna przejawia się porannym zmęczeniem, wściekłością, natomiast poprawa nastroju pojawia się w porze obiadu. Nerwica hipersteniczną przejawia się nadpobudliwością, wybuchami gniewu. Nerwica hiposteniczna przejawia się przewlekłym zmęczeniem, zaburzeniami snu, pamięci, problemami z koncentracją. Nerwica histeryczna przejawia się nieustannym wsłuchiwaniem się pacjenta w swój organizm, poszukiwanie chorób oraz częste odwiedzanie lekarzy. W przypadku braku rozpoznania przez lekarza choroby wymyślonej przez pacjenta chory wybucha gniewem. Pojawiają się niedowłady, porażenia, napady przypominające ataki padaczki, utraty przytomności, przejściowa głuchota, ślepota, zaburzenia oddychania i połykania. Często wymyślona choroba wykorzystywana jest przez chorego do zwrócenia na siebie uwagi.

Leczenie: podstawą leczenia nerwicy w większości przypadków powinna być psychoterapia, która poprzez zmianę zachowania i interpretacji własnych objawów i bodźców wywołujących lęk pozwala przerwać mechanizm błędnego koła (terapia poznawczo-behawioralna). Farmakoterapia stosowana jest jako leczenie objawowe, wspomagające (leki uspokajające, antydepresyjne).

Postępowanie: należy zachować szczególną ostrożność przy podejmowaniu leczenia, jeżeli objawy podawane przez chorego ulegają zmianie w trakcie wizyty lub pomiędzy wizytami. Wówczas ważne jest szczegółowe opisywanie w dokumentacji medycznej podawanych objawów oraz stanu klinicznego, uzyskiwanie podpisów pod zgodą na każde przeprowadzane leczenie. W kontakcie z pacjentem z już stwierdzoną nerwicą należy pamiętać, że chwiejność emocjonalna pacjenta, zmienność podejmowanych decyzji uniemożliwi przeprowadzenie leczenia zakończonego sukcesem z zadowoleniem pacjenta (nieprawidłowy kolor, kształt, ból, ucisk, ból głowy).

Bibliografia:

  1. Bilikiewicz A., Pużyński S., Wciórka J., Rybakowski J. ; Psychiatria ; Wrocław: Urban & Parner ; 2003.
  2. Rosenhan D.L., Seligman M.E.P. ; Psychopatologia ; Warszawa: Polskie Towarzystwo Psychologiczne ; 1994.
  3. Szczeklik A. ; Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie ; Wydawnictwo Medycyna Praktyczna ; 2005.
  4. Holden A.C. ; Holden N.L. ; How many of our patients can really give consent? A perspective on the relevance of the Mental Capacity Act to dentistry ; Dental Update ; 2014.
słowa klucze: ,
2017-12-14T11:39:18+00:00